تبليغاتX
ترا من چشم درراهم...
گرک ظهورائده حق سجع و وزن و قافیه دن ... وگرنه شاعروشعروشعاره عاراولسون

 وقت زيارت

رقص قشنگ نور
امشب چه ديدنى است
آواز شاد باد
امشب شنيدنى است
عيد است و عطر گل
پيچيده در هوا
بوى خوش گلاب
پر كرده سينه را
گلبوته هاى شمع
روييده هر كجا
مى ريزد اشك شوق
يك غنچه بى صدا
گلدسته ها همه
غرق ستاره هاست
هر گوشه حرم
فرياد (يا رضا) ست
وقت زيارت است
پر مى كشد دلم
همراه كفتران
من مى روم حرم

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم آبان 1388ساعت 21:17  توسط نیما   | 

استاد شهریار:


از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

                      رفتم از كوي تو ليكن عقب سرنگران
ما گذشتيم و گذشت آنچه تو با ما كردي
                 تو بمان و دگران واي بحال دگران
مي‌روم تا كه به صاحبنظري باز رسم
                 محرم ما نبود ديده‌ي كوته‌نظران
دلِ چون آينه‌ي اهل صفا مي‌شكنند
                           كه ز خود بي‌خبرند اين زخدا بي‌خبران
سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن
                    كاين بود عاقبت كار جهان گذران
شهريارا غم آوارگي و در بدري
                            شورها در دلم انگيخته چون نوسفران


+ نوشته شده در  جمعه هفدهم مهر 1388ساعت 4:5  توسط نیما   | 



سرزمین نینوا یادش بخیر         کربلای جبهه ها یادش بخیر





+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم مهر 1388ساعت 0:48  توسط نیما   | 

              

            امشب اين دل، ياد مولا مي‌كند

                                            ليلة‌القدر است و احيا مي‌كند





 آري امشب، "چشم سر" را بايد بيدار داشت
تا "چشم جان" بيداري و بينايي يابد و دل از بندها برهد؛
و ما چه زيانکاريم اگر از شب قدر
تنها بيداري چشم نصيبمان شود و راهي به وراي آن ، بر اقليم جان نيابيم.


زنده یاد امین پور:

این جزر و مد چیست که تا ماه می‌رود؟

دریای درد کیست که در چاه می‌رود؟
این سان که چرخ می‌گذرد بر مدار شوم
بیم خسوف و تیرگی ماه می‌رود
گویی که چرخ بوی خطر را شنیده است
یک لحظه مکث کرده به اکراه می‌رود
آبستن عزای عظیمی است، کاین چنین
آسیمه سر نسیم سحرگاه می‌رود
امشب فرو فتاده مگر ماه ازآسمان
یا آفتاب روی زمین راه می‌رود؟
در کوچه‌های کوفه صدای عبور کیست؟
گویا دلی به مقصد دلخواه می‌رود
دارد سر شکافتن فرق آفتاب

آن سایه ای که در دل شب راه می‌رود

شب رحمت

سبدی دارم در دست
                   می روم سوی خدا
                                    یا علی می گویم
می روم تا درگه نور و امید
              تا به جایی که ملک ره نبرد
                                   می روم سوی خدا
                                                            سوی حق
                                                                    سوی اُمید
چون قرارم امشب است
می روم تا که به من تازه براتی بدهند
                    می روم تا در ِ رحم
                                  می زنم در با اشک
                                         و قسم می دهم او را از دل
                         به هم او
                         به محمّد
                         به علی
                         به فاطمه
                         به هر چهارده نور خدا
                         به قائم
                                    و به نور ...
                                                تا که مرا ره بدهد
                                                                        به سوی نور
                                                به چشمه غسل ذنوب
سبدم را به ملائک دادند
می برندش تا در ِ لطف خدا
حال ...
من منتظرم در ره عشق ...
                  و دعا می کنم امشب همه را
                                      زیر لب ذکر خدا می گویم
                                           تشنگی را ز دهان دور کنم من با اشک 
                                  به خدا بوی خدا می آید
آری ...
     نور آمد

           و ملائک سبدم آوردند
                                      لبالب از رحم
                                                سرریز از نور و کرم
و چه زیبا با نرگس فردوس پوشانیده شده
                            شکری می گویم به خدا
                                                می نوشم آب حیات
                                                       با دل و جان آن مبارک سحر آمد
و ز گلدسته دل بانگ اذان می شنوم
                            نیست خدائی جز او ...
                            نیست خدائی جز او
آری
صبح شد
و سبکبال ز جا بر می خیزم به خدا

ارسطو کروبی (وصال خوانساری)

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم شهریور 1388ساعت 20:49  توسط نیما   | 


من گرچه سیه روی و بدم یا الله

از درگه خود مکن ردم یا الله

گفتم که من و این همه عصیان چه کنم

گفتی که بیا من آمدم یا الله



+ نوشته شده در  جمعه ششم شهریور 1388ساعت 16:0  توسط نیما   | 

ای آخریت توسل سبز دعای ما

آیا نمی رسد به حضورت صدای ما ؟

موعود این قبیله ، کی از راه می رسی ؟

کی مستجاب می شود ؟ " آقای ما بیا "


+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم مرداد 1388ساعت 9:17  توسط نیما   | 

سخنى درباره نيمه شعبان

بر گرفته از کتاب حضرت مهدى عليه السلام فروغ تابان ولايت

مؤ لف محمد محمدى اشتهاردى


شيخ حر عاملى رحمه اللّه از بزرگان اصحاب نقل مى كند كه امام صادق عليه السلام فرمود

((شبى كه حضرت قائم (عج ) در آن متولد شد، هيچ نوزادى در آن شب متولد نمى شود مگر اينكه مؤ من خواهد شد، و اگر در سرزمين كفر متولد گردد، خداوند او را به بركت امام مهدى (عج ) به سوى ايمان منتقل مى سازد.))(5) در نيمه شعبان زيارت حضرت امام حسين عليه السلام و همچنين زيارت امام زمان عليه السلام مستحب است ، امام صادق عليه السلام فرمود

((شب نيمه شعبان بهترين شب بعد از شب قدر است و خواندن دو ركعت نماز در شب نيمه شعبان بعد از نماز عشاء مستحب است ، در ركعت اول بعد از حمد، سوره كافرون و در ركعت دوم بعد از حمد سوره توحيد خوانده شود)).(6) غسل و شب زنده دارى و عبادت در اين شب بخصوص فضائل بسيار دارد، اين شب در نزد خدا چنين مقامى دارد كه ولايت با سعادت امام زمان عليه السلام در سحرگاه اين شب واقع شده و بر عظمت و رونق آن افزوده . ضمنا رواياتى آمده كه نيمه شعبان همان شب قدر و تقسيم ارزاق و عمرها است ، و در بعضى از اين روايات است شب نيمه شعبان شب امامان عليهم السلام است و شب قدر شب رسول خدا صلى اللّه عليه و آله است . از جمله فضائل اين شب اينكه ، از شبهاى مخصوص زيارت امام حسين عليه السلام است كه صد هزار پيامبر (صلواة اللّه عليهم ) آن حضرت را در اين شب زيارت مى كنند. از نمازهاى مستحبى كه در اين شب وارد شده دو ركعت نماز است كه در هر ركعت بعد از حمد صد بار سوره توحيد خوانده مى شود. نقل شده

رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله فرمود

شب نيمه شعبان در خواب ديدم جبرئيل بر من نازل شد و فرمود
اى محمد در چنين شبى خوابيده اى ؟ گفتم

اين شب چه شبى است ؟ فرمود

شب نيمه شعبان است برخيز، مرا بلند كرد و به بقيع برد، و سپس ‍ فرمود

سرت را بلند كن زيرا در اين شبها درهاى رحمت خدا در آسمان بروى بندگان باز است ، همچنين در رضوان ، در آمرزش ، در فضل ، در توبه ، در نعمت ، در جود و سخاوت ، در احسان باز است ، خداوند به عدد پشمها و موهاى چرندگان در اين شب گنهكاران را آزاد مى كند، پايان عمرها در اين شب ، تعيين مى گردد، رزق هاى يكسال در اين شب تقسيم مى شود و حوادث يكسال در اين شب معين مى گردد. اى محمد! كسى كه اين شب را با تكبير و تسبيح و تهليل و دعا و نماز و قرائت قرآن و اطاعت و خضوع و استغفار بسر برد، بهشت منزل و سراى او است ، و خداوند گناهان گذشته و آينده اش را مى آمرزد... اى محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم اين شب را احياءدار و به امت خود دستور بده آنها نيز اين شب را احياء بدارند، و با عمل به سوى خدا تقرب جويند، چرا كه اين شب شبى شريف است . از اعمال اين شب ، خواندن دعاى كميل در سجده است روايت شده كه كميل گويد ديدم على عليه السلام اين دعا را در شب نيمه شعبان در سجده خواندند. در مورد زيارت امام حسين عليه السلام در اين شب بخصوص در صورت امكان در كنار قبرش ، آمده هر كه بشناسد امام حسين عليه السلام را و شهادت او و هدف شهادتش را كه موجب نجات امت گرديد و وسيله و راهگشائى براى رسيدن به فوز عظيم شد (خلاصه اينكه عبادتش در اين شب از روى توجه و علاقه و معرفت خاص باشد) آنگونه خويشتن را در برابر خدا خاضع نمايد كه شايستگى آن را دارا مى باشد و نيز از خدا خواسته هاى شرعيش را تقاضا كند.(7)


پي نوشتها

5- توضيح المقاصد شيخ بهائى ، صفحه 532.

6- اثباة الهداة جلد 7، صفحه 162.

7- اقتباس از كتاب المراقبات ، نوشته عالم ربانى و عارف صمدانى ، مرحوم حاج ميرزا جواد تبريزى صفحه 79 به بعد (دعاها و نمازهاى ديگرى نيز ذكر شده به اين كتاب مراجعه شود.)
 

****

روز مبادا ، زنده یاد قیصر امین پور

وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونان که بايدند
نه بايد ها...

مثل هميشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض مي خورم
عمري است
لبخند هاي لاغر خود را
در دل ذخيره مي کنم :
باشد براي روز مبادا !
اما
در صفحه هاي تقويم
روزي به نام روز مبادا نيست
آن روز هر چه باشد
روزي شبيه ديروز
روزي شبيه فردا
روزي درست مثل همين روزهاي ماست
اما کسي چه مي داند ؟
شايد
امروز نيز روز مبادا باشد !
وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
نه بايد ها...

هر روز بي تو
روز مبادا است !

 

 عید نیمه شعبان برتمامی دلباختگان مهدی موعود مبارکباد.


خداوندا عیدی مارا ظهور سرشار از سرورش قرار ده. آمین یا رب العالمین

+ نوشته شده در  جمعه نهم مرداد 1388ساعت 13:40  توسط نیما   | 

سالروز بعثت پیامبر اعظم(ص) منادی توحید و پیام آور صلح و دوستی مبارک باد.

خواجوی کرمانی

این چه بویست که از باد صبا می‌شنوم       وین چه خاکست کزو بوی وفا می‌شنوم
گر نه هدهد ز سبا باز پیام آوردست       این چه مرغیست کزو حال سبا می‌شنوم
از کجا می‌رسد این قاصد فرخنده کزو       مژده آنمه خورشید لقا می‌شنوم
ای عزیزان اگر از مصر نمی‌آید باد       بوی پیراهن یوسف ز کجا می‌شنوم
می‌کنم ناله و فریاد ولی از در و کوه       سخن سخت بهنگام صدا می‌شنوم
نسبت شکل هلال و صفت قامت خویش       یک بیک زان خم ابروی دوتا می‌شنوم
این چه رنجست کزو راحت جان می‌یابم       وین چه دردست کزو بوی دوا می‌شنوم
ای رفیقان من از آن سرو صنوبر قامت       بصفت راست نیاید که چها می‌شنوم
باد صبح از من خاکی اگرش گردی نیست       هر نفس زو سخن سرد چرا می‌شنوم
سخن آن دو کمانخانه‌ی ابروی دو تا       نه باندازه‌ی بازوی شما می‌شنوم
هر گیاهی که ز خون دل خواجو رستست       دمبدم زو نفس مهر گیا می‌شنوم
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم تیر 1388ساعت 12:11  توسط نیما   | 

اي جلوه جلال و جمال خدا، علي
و زهرچه جز خدا به جلالت جدا، علي
در تو جمالي از ابديت نموده اند
اي آبگينه ابديت نما، علي
فياض در فضيلت تو گفته (هل اتي)
لولاك در فتوت تو (لافتي) علي

فرخنده میلاد امیر مومنان علی ع مبارکباد.


+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم تیر 1388ساعت 0:34  توسط نیما   | 

چشم بد دور ، عمرتان بسیار

کس نبیند ملالتان آقا !

ما نمردیم خون دل بخوری

تخت باشد خیالتان آقا !

******

جان ایران ! چه شد که جانت را 

جان ناقابلی گمان کردی ؟!

آبروی همه مسلمانان

اشک ما را چرا در آوردی ؟! 

******

جسم تو کامل است ، ناقص نیست

می دهد عطر یک بغل گل یاس

دستت اما حکایتی دارد... 

رحم الله عمی العباس !


+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم تیر 1388ساعت 19:44  توسط نیما   | 



خدايا خدايا يگانه تويی
همه گريه ها را بهانه تويی
نگارا نگارا تو باغی بهاری
دل ساده ام را تو نقش و نگاری
شدم چو گلی ز ريشه جدا
به من برسان بهار مرا

بهارا بهارا بهانه مگير
ز خاکستر ما زبانه مگير
کوير دلم را تو باران نوری
تو رودی تو دريا تو شوق عبوری
جدا ز تو اَم غبار هوا
به خود برسان دوباره مرا

جدا ماندم همچو نی تنها از نيستانها
حکايتِ دل ، به ناله کنم
غمی دارم همچو مولانا از جداييها
شکايتِ دل ، به ناله کنم

چو نی در شکستم صدايم تو هستی
تو را می پرستم خدايم تو هستی . . . . . . .
 
+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم خرداد 1388ساعت 12:50  توسط نیما   | 

دنیا چو قطره ای و  دریا زهرا                      کی  فرصت جلوه دارد اینجا زهرا

قدرش بود امروز نهان چون دیروز                   هنگامه  کند  و لیک  فردا  زهرا

خالق چو کتاب خلقت انشا فرمود                 عالم  چو الفبا شد  و معنا زهرا

احمدکه خدا گفت به مدحش لولاک              کی می شدی آفریده لولا زهرا

طه و علی در بیکران دریایند                         و  آن برزخ  ما بین  دو دریا زهرا

در آل کسا محور شخصیت هاست                 با  بین  أب  و بعل و بینها زهرا

سرسلسله نسل پیمبر کوثر                        سر چشمه نور چشم طه زهرا

تنها نه همین مادر سبطین است او                فرمود   نبی    ام  ابیها   زهرا

آن پایه که دیروز پیمبر بنها د                         امروز   نگه  داشته   برپا  زهرا

از احمد و مرتضی چه باقی ماند                  از مجمعشان شور چو منها زهرا

حرمت بنگر که در صفوف محشر                   یک  زن   نبود  سواره  إلا  زهرا

 هنگام شفاعت چو رسد روز جزاء               کافی است برای شیعه تنها زهرا

حیف است حسانا که درآتش سوزد                آن شیعه که ورد اوست زهرا ، زهرا


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 15:42  توسط نیما   | 

از ریشه بکن اساس کج را 

دشمن صفتان ذوالعوج را

فریاد بزن دوباره دکتر

عجل لولیک الفرج را

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم خرداد 1388ساعت 22:51  توسط نیما   | 

مــــا را رهـــــا كنيد در اين رنج بى‏حساب       بــــــــــا قلب پاره پاره و با سينه‏اى كباب

عمرى گذشت در غم هجران روى دوست      مــــــــــرغم درون آتش، و ماهى برون آب

حــــالى، نشد نصيبم از اين رنج و زندگى       پيــــرى رسيد غرق بطالت، پس از شباب

از درس و بحث مدرسه ام حــاصلى نشد       كـــى مى‏توان رسيد به دريا از اين سراب

هــــــــرچه فراگرفتم و هــــــرچه ورق زدم      چيـــــــزى نبود غير حجابى پس از حجاب

هـــــان اى عزيز، فصل جوانى بهوش باش      در پيـــــــرى، از تو هيچ نيايد به غير خواب

اين جـــــاهلان كه دعوى ارشاد مى كنند       در خرقه شان به غير "منم" تحفه‏اى مياب

ما عيب و نقص خويش، و كمال و جمال غير    پنهــــــــان نموده‏ايم، چو پيرى پس خضاب

دم در نــــــى‏آر و دفتــــــــر بيهوده پاره كن       تا كــــــى كلام بيهده گفتــــــــــار ناصواب

 

امام خمینی"رضوان الله تعالی علیه"

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم خرداد 1388ساعت 11:46  توسط نیما   | 

اي غم ، تو که هستي از کجا مي آيي؟
هر دم به هواي دل ما مي آيي



باز آي و قدم به روي چشمم بگذار
چون اشک به چشمم آشنا مي آيي!


زنده یاد قیصرامین پور
+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم خرداد 1388ساعت 23:18  توسط نیما   | 

بلبل چو یاد می کند از آشیانه اش 
 خون می چکد ز زمزمه عاشقانه اش 
هرگز ز یاد بلبل عاشق نمی رود 
  مشت پری که ریخته در آشیانه اش 
گلچین به باغ آمد و تاراج کرد و ماند  
بر برگ برگ گل، اثر تازیانه اش 
آن شعله ای که غارتیان بر فروختند  
            در گل گرفت و سوخت در آتش، جوانه اش 
آن آتش مدینه گدازی که شد بلند 
 در کربلا ،ز خیمه زینب زبانه اش 
دشمن شکست حرمت آن در که جبرئیل
         بوسیده بود از سر شوق آستانه اش 
تیر از کمان جور رها می شد و نبود 
      جز سینه شکسته زهرا، نشانه اش 
چون پای دشمنان علی در میانه بود 
        آتش گرفت حلقه صفت در میانه اش 
درداکه خصم تاب دفاع علی نداشت 
                 شد این سند به کشتن زهرا، بهانه اش 
دیگر برای فاطمه، دستی نمانده است
             در زیر بار درد شکسته ست شانه اش 
زهرا ملول زلف پریشان زینب است 
                کز بعد من که می زند از مهر، شانه اش؟! 
یک لحظه بی خروش و تلاطم نبوده است  
         طوفانی است بحر غم بیکرانه اش 
از خاطر مدینه دلها نمی رود 
 مائیم و یاد خاطره جاودانه اش 
 


+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم خرداد 1388ساعت 11:16  توسط نیما   | 


امام زمان ؛ آجرک الله.

       من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم

تو میروی به سلامت، سلام ما برسانی


نماز شب، نماز شب، نماز شب! کليد توفيقات روز است

حسن طاهري

سلامٌ عليه يَوْمَ يَموُتُ

خلوت گزيده را به تماشا چه حاجت است
چون كوي دوست هست به صحرا چه حاجت است (حافظ)



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388ساعت 22:56  توسط نیما   | 

ناموس دردهاي علي بودي و چو اشك

پنهان نمود غيرت شير خدا ترا

دفن شبانه ي تو كه با خواهش تو بود

 فرياد روشني است ز چندين جفا ترا ...

يك عمر در گلوي تو بغض استخوان شكست

در سايه داشت گرچه علي چون هما ترا ...

دادند در بهاي فدك آخر- اي دريغ-

گلخانه اي به گستره ي كربلا ترا ...



+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 0:8  توسط نیما   | 

 

صدایم کن تا امان یابد

عابری خسته در شب باران

صدایم کن

تا ببالم من در سحرگاهان با سپیداران

از آنسوی خورشید

از آن سمت دریا

صدایم کن،

صدایم کن،

صدایم کن!

تو لبخند صبحی

پس از شام یلدا

از این تیرگی ها رهایم کن

سکوت سرخ شقایق ها را

در این ویرانی تو می دانی

غم پنهان نگاه ما را

در این حیرانی تو می خوانی

از آنسوی خورشید از ان سمت دریا

صدایم کن

در ابهام جنگل

کسی راز گل را به غیر از تو نمی داند

بخوان از بهاران

که با ساز باران

کسی چون تو نمی خواند...

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:8  توسط نیما   | 

از اوج آسمان ها

 يک شب مرا صدا کن

يا يک نفس دلم را

از اين قفس رها کن

تا سر بسايم بر آسمان ها

تا پر گشايم در بيکران ها

از اوج آسمان ها

يک شب مرا صدا کن

*

رفته قافله ها

وامانده دل ما

غافل از همسفران

دل دارد گله ها

از اين فاصله ها

بر دوشم بار گران

در اين بيابان

نه آشنائی

نه جای پائی

از اوج آسمان ها

يکشب مرا صدا کن

يا يک نفس دلم را

از اين قفس رها کن

*

خدايا!

يارا!

دل شيدا را

ز سوز آهی برافروز

چراغی راهی برافروز

دمی پرده از رخ برافکن

شبم را ماهی برافروز

بگو که دلم شکسته چرا

به ساحل غم نشسته چرا

از اوج آسمان ها

يک شب مرا صدا کن

يا يک نفس دلم را

از اين قفس رها کن

 

قيصر امين پور

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم فروردین 1388ساعت 23:36  توسط نیما   |