|
گرک ظهورائده حق سجع و وزن و قافیه دن ... وگرنه شاعروشعروشعاره عاراولسون
|
حیدربابا گؤیلر بوْتوْن دوماندى
گونلریمیز بیر-بیریندن یاماندى
بیر-بیروْزدن آیریلمایون ، آماندى
یاخشیلیغى الیمیزدن آلیبلار
یاخشى بیزى یامان گوْنه سالیبلار
حیدربابا ، تمام جهان غم گرفته است
وین روزگارِ ما همه ماتم گرفته است
اى بد کسى که دست کسان کم گرفته است
نیکى برفت و در وطنِ غیر لانه کرد
بد در رسید و در دل ما آشیانه کرد
بیر سوْروشون بو قارقینمیش فلکدن
نه ایستیوْر بو قوردوغى کلکدن ؟
دینه گئچیرت اولدوزلارى الکدن
قوْى تؤکوْلسوْن ، بو یئر اوْزى داغیلسین
بو شیطانلیق قورقوسى بیر ییغیلسین
آخر چه شد بهانة نفرین شده فلک ؟
زین گردش زمانه و این دوز و این کلک ؟
گو این ستاره ها گذرد جمله زین اَلَک
بگذار تا بریزد و داغان شود زمین
در پشت او نگیرد شیطان دگر کمین
بیر اوچئیدیم بو چیرپینان یئلینن
باغلاشئیدیم داغدان آشان سئلینن
آغلاشئیدیم اوزاق دوْشَن ائلینن
بیر گؤرئیدیم آیریلیغى کیم سالدى
اؤلکه میزده کیم قیریلدى ، کیم قالدى
اى کاش مى پریدم با باد در شتاب
اى کاش مى دویدم همراه سیل و آب
با ایل خود گریسته در آن ده خراب
مى دیدم از تبار من آنجا که مانده است ؟
وین آیه فراق در آنجا که خوانده است ؟
حیدربابا ، غیرت قانون قاینارکن
قره قوشلار سنَّن قوْپوپ ، قالخارکن
اوْ سیلدیریم داشلارینان اوْینارکن
قوْزان ، منیم همّتیمى اوْردا گؤر
اوردان اَییل ، قامتیمى داردا گؤر
تا خون غیرت تو بجوشد ز کوهسار
تا پَر گرفته باز و عقابت در آن کنار
با تخته سنگهایت به رقصند و در شکار
برخیز و نقش همّت من در سما نگر
برگَرد و قامتم به سرِ دارها نگر
شهریارا تو به شمشیر قلم در همه آفاق بخدا ملک دلی نیست که تسخیر نکردی

وقت زيارت
رقص قشنگ نور
امشب چه ديدنى است
آواز شاد باد
امشب شنيدنى است
عيد است و عطر گل
پيچيده در هوا
بوى خوش گلاب
پر كرده سينه را
گلبوته هاى شمع
روييده هر كجا
مى ريزد اشك شوق
يك غنچه بى صدا
گلدسته ها همه
غرق ستاره هاست
هر گوشه حرم
فرياد (يا رضا) ست
وقت زيارت است
پر مى كشد دلم
همراه كفتران
من مى روم حرم
استاد شهریار:
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

سرزمین نینوا یادش بخیر کربلای جبهه ها یادش بخیر
امشب اين دل، ياد مولا ميكند
ليلةالقدر است و احيا ميكند

آري امشب، "چشم سر" را بايد بيدار داشت
تا "چشم جان" بيداري و بينايي يابد و دل از بندها برهد؛
و ما چه زيانکاريم اگر از شب قدر
تنها بيداري چشم نصيبمان شود و راهي به وراي آن ، بر اقليم جان نيابيم.
زنده یاد امین پور:
این جزر و مد چیست که تا ماه میرود؟
دریای درد کیست که در چاه میرود؟آن سایه ای که در دل شب راه میرود

سبدی دارم در دست
می روم سوی خدا
یا علی می گویم
می روم تا درگه نور و امید
تا به جایی که ملک ره نبرد
می روم سوی خدا
سوی حق
سوی اُمید
چون قرارم امشب است
می روم تا که به من تازه براتی بدهند
می روم تا در ِ رحم
می زنم در با اشک
و قسم می دهم او را از دل
به هم او
به محمّد
به علی
به فاطمه
به هر چهارده نور خدا
به قائم
و به نور ...
تا که مرا ره بدهد
به سوی نور
به چشمه غسل ذنوب
سبدم را به ملائک دادند
می برندش تا در ِ لطف خدا
حال ...
من منتظرم در ره عشق ...
و دعا می کنم امشب همه را
زیر لب ذکر خدا می گویم
تشنگی را ز دهان دور کنم من با اشک
به خدا بوی خدا می آید
آری ...
نور آمد
و ملائک سبدم آوردند
لبالب از رحم
سرریز از نور و کرم
و چه زیبا با نرگس فردوس پوشانیده شده
شکری می گویم به خدا
می نوشم آب حیات
با دل و جان آن مبارک سحر آمد
و ز گلدسته دل بانگ اذان می شنوم
نیست خدائی جز او ...
نیست خدائی جز او
آری
صبح شد
و سبکبال ز جا بر می خیزم به خدا
ارسطو کروبی (وصال خوانساری)

من گرچه سیه روی و بدم یا الله
از درگه خود مکن ردم یا الله
گفتم که من و این همه عصیان چه کنم
گفتی که بیا من آمدم یا الله

ای آخریت توسل سبز دعای ما
آیا نمی رسد به حضورت صدای ما ؟
موعود این قبیله ، کی از راه می رسی ؟
کی مستجاب می شود ؟ " آقای ما بیا "
سخنى درباره نيمه شعبان
بر گرفته از کتاب حضرت مهدى عليه السلام فروغ تابان ولايت
مؤ لف محمد محمدى اشتهاردى
شيخ حر عاملى رحمه اللّه از بزرگان اصحاب نقل مى كند كه امام صادق عليه السلام فرمود
((شبى كه حضرت قائم (عج ) در آن متولد شد، هيچ نوزادى در آن شب متولد نمى شود مگر اينكه مؤ من خواهد شد، و اگر در سرزمين كفر متولد گردد، خداوند او را به بركت امام مهدى (عج ) به سوى ايمان منتقل مى سازد.))(5) در نيمه شعبان زيارت حضرت امام حسين عليه السلام و همچنين زيارت امام زمان عليه السلام مستحب است ، امام صادق عليه السلام فرمود
((شب نيمه شعبان بهترين شب بعد از شب قدر است و خواندن دو ركعت نماز در شب نيمه شعبان بعد از نماز عشاء مستحب است ، در ركعت اول بعد از حمد، سوره كافرون و در ركعت دوم بعد از حمد سوره توحيد خوانده شود)).(6) غسل و شب زنده دارى و عبادت در اين شب بخصوص فضائل بسيار دارد، اين شب در نزد خدا چنين مقامى دارد كه ولايت با سعادت امام زمان عليه السلام در سحرگاه اين شب واقع شده و بر عظمت و رونق آن افزوده . ضمنا رواياتى آمده كه نيمه شعبان همان شب قدر و تقسيم ارزاق و عمرها است ، و در بعضى از اين روايات است شب نيمه شعبان شب امامان عليهم السلام است و شب قدر شب رسول خدا صلى اللّه عليه و آله است . از جمله فضائل اين شب اينكه ، از شبهاى مخصوص زيارت امام حسين عليه السلام است كه صد هزار پيامبر (صلواة اللّه عليهم ) آن حضرت را در اين شب زيارت مى كنند. از نمازهاى مستحبى كه در اين شب وارد شده دو ركعت نماز است كه در هر ركعت بعد از حمد صد بار سوره توحيد خوانده مى شود. نقل شده
رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله فرمود
شب نيمه شعبان در خواب ديدم جبرئيل بر من نازل شد و فرمود
اى محمد در چنين شبى خوابيده اى ؟ گفتم
اين شب چه شبى است ؟ فرمود
شب نيمه شعبان است برخيز، مرا بلند كرد و به بقيع برد، و سپس فرمود
سرت را بلند كن زيرا در اين شبها درهاى رحمت خدا در آسمان بروى بندگان باز است ، همچنين در رضوان ، در آمرزش ، در فضل ، در توبه ، در نعمت ، در جود و سخاوت ، در احسان باز است ، خداوند به عدد پشمها و موهاى چرندگان در اين شب گنهكاران را آزاد مى كند، پايان عمرها در اين شب ، تعيين مى گردد، رزق هاى يكسال در اين شب تقسيم مى شود و حوادث يكسال در اين شب معين مى گردد. اى محمد! كسى كه اين شب را با تكبير و تسبيح و تهليل و دعا و نماز و قرائت قرآن و اطاعت و خضوع و استغفار بسر برد، بهشت منزل و سراى او است ، و خداوند گناهان گذشته و آينده اش را مى آمرزد... اى محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم اين شب را احياءدار و به امت خود دستور بده آنها نيز اين شب را احياء بدارند، و با عمل به سوى خدا تقرب جويند، چرا كه اين شب شبى شريف است . از اعمال اين شب ، خواندن دعاى كميل در سجده است روايت شده كه كميل گويد ديدم على عليه السلام اين دعا را در شب نيمه شعبان در سجده خواندند. در مورد زيارت امام حسين عليه السلام در اين شب بخصوص در صورت امكان در كنار قبرش ، آمده هر كه بشناسد امام حسين عليه السلام را و شهادت او و هدف شهادتش را كه موجب نجات امت گرديد و وسيله و راهگشائى براى رسيدن به فوز عظيم شد (خلاصه اينكه عبادتش در اين شب از روى توجه و علاقه و معرفت خاص باشد) آنگونه خويشتن را در برابر خدا خاضع نمايد كه شايستگى آن را دارا مى باشد و نيز از خدا خواسته هاى شرعيش را تقاضا كند.(7)
پي نوشتها
5- توضيح المقاصد شيخ بهائى ، صفحه 532.
6- اثباة الهداة جلد 7، صفحه 162.
7- اقتباس از كتاب المراقبات ، نوشته عالم ربانى و عارف صمدانى ، مرحوم حاج ميرزا جواد تبريزى صفحه 79 به بعد (دعاها و نمازهاى ديگرى نيز ذكر شده به اين كتاب مراجعه شود.)
****
روز مبادا ، زنده یاد قیصر امین پور
وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونان که بايدند
نه بايد ها...
مثل هميشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض مي خورم
عمري است
لبخند هاي لاغر خود را
در دل ذخيره مي کنم :
باشد براي روز مبادا !
اما
در صفحه هاي تقويم
روزي به نام روز مبادا نيست
آن روز هر چه باشد
روزي شبيه ديروز
روزي شبيه فردا
روزي درست مثل همين روزهاي ماست
اما کسي چه مي داند ؟
شايد
امروز نيز روز مبادا باشد !وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
نه بايد ها...
هر روز بي تو
روز مبادا است !
عید نیمه شعبان برتمامی دلباختگان مهدی موعود مبارکباد.
خداوندا عیدی مارا ظهور سرشار از سرورش قرار ده. آمین یا رب العالمین
سالروز بعثت پیامبر اعظم(ص) منادی توحید و پیام آور صلح و دوستی مبارک باد.

خواجوی کرمانی
| این چه بویست که از باد صبا میشنوم | وین چه خاکست کزو بوی وفا میشنوم | |
| گر نه هدهد ز سبا باز پیام آوردست | این چه مرغیست کزو حال سبا میشنوم | |
| از کجا میرسد این قاصد فرخنده کزو | مژده آنمه خورشید لقا میشنوم | |
| ای عزیزان اگر از مصر نمیآید باد | بوی پیراهن یوسف ز کجا میشنوم | |
| میکنم ناله و فریاد ولی از در و کوه | سخن سخت بهنگام صدا میشنوم | |
| نسبت شکل هلال و صفت قامت خویش | یک بیک زان خم ابروی دوتا میشنوم | |
| این چه رنجست کزو راحت جان مییابم | وین چه دردست کزو بوی دوا میشنوم | |
| ای رفیقان من از آن سرو صنوبر قامت | بصفت راست نیاید که چها میشنوم | |
| باد صبح از من خاکی اگرش گردی نیست | هر نفس زو سخن سرد چرا میشنوم | |
| سخن آن دو کمانخانهی ابروی دو تا | نه باندازهی بازوی شما میشنوم | |
| هر گیاهی که ز خون دل خواجو رستست | دمبدم زو نفس مهر گیا میشنوم |

اي جلوه جلال و جمال خدا، علي
و زهرچه جز خدا به جلالت جدا، علي
در تو جمالي از ابديت نموده اند
اي آبگينه ابديت نما، علي
فياض در فضيلت تو گفته (هل اتي)
لولاك در فتوت تو (لافتي) علي
فرخنده میلاد امیر مومنان علی ع مبارکباد.

چشم بد دور ، عمرتان بسیار
کس نبیند ملالتان آقا !
ما نمردیم خون دل بخوری
******
اشک ما را چرا در آوردی ؟!
رحم الله عمی العباس !

دنیا چو قطره ای و دریا زهرا کی فرصت جلوه دارد اینجا زهرا
قدرش بود امروز نهان چون دیروز هنگامه کند و لیک فردا زهرا
خالق چو کتاب خلقت انشا فرمود عالم چو الفبا شد و معنا زهرا
احمدکه خدا گفت به مدحش لولاک کی می شدی آفریده لولا زهرا
طه و علی در بیکران دریایند و آن برزخ ما بین دو دریا زهرا
در آل کسا محور شخصیت هاست با بین أب و بعل و بینها زهرا
سرسلسله نسل پیمبر کوثر سر چشمه نور چشم طه زهرا
تنها نه همین مادر سبطین است او فرمود نبی ام ابیها زهرا
آن پایه که دیروز پیمبر بنها د امروز نگه داشته برپا زهرا
از احمد و مرتضی چه باقی ماند از مجمعشان شور چو منها زهرا
حرمت بنگر که در صفوف محشر یک زن نبود سواره إلا زهرا
هنگام شفاعت چو رسد روز جزاء کافی است برای شیعه تنها زهرا
حیف است حسانا که درآتش سوزد آن شیعه که ورد اوست زهرا ، زهرا

از ریشه بکن اساس کج را
دشمن صفتان ذوالعوج را
فریاد بزن دوباره دکتر
عجل لولیک الفرج را

مــــا را رهـــــا كنيد در اين رنج بىحساب بــــــــــا قلب پاره پاره و با سينهاى كباب
عمرى گذشت در غم هجران روى دوست مــــــــــرغم درون آتش، و ماهى برون آب
حــــالى، نشد نصيبم از اين رنج و زندگى پيــــرى رسيد غرق بطالت، پس از شباب
از درس و بحث مدرسه ام حــاصلى نشد كـــى مىتوان رسيد به دريا از اين سراب
هــــــــرچه فراگرفتم و هــــــرچه ورق زدم چيـــــــزى نبود غير حجابى پس از حجاب
هـــــان اى عزيز، فصل جوانى بهوش باش در پيـــــــرى، از تو هيچ نيايد به غير خواب
اين جـــــاهلان كه دعوى ارشاد مى كنند در خرقه شان به غير "منم" تحفهاى مياب
ما عيب و نقص خويش، و كمال و جمال غير پنهــــــــان نمودهايم، چو پيرى پس خضاب
دم در نــــــىآر و دفتــــــــر بيهوده پاره كن تا كــــــى كلام بيهده گفتــــــــــار ناصواب
امام خمینی"رضوان الله تعالی علیه"

امام زمان ؛ آجرک الله.

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم
تو میروی به سلامت، سلام ما برسانی
حسن طاهري
سلامٌ عليه يَوْمَ يَموُتُ
•
چون كوي دوست هست به صحرا چه حاجت است (حافظ)

ناموس دردهاي علي بودي و چو اشك |
| پنهان نمود غيرت شير خدا ترا |
|
دفن شبانه ي تو كه با خواهش تو بود |
| فرياد روشني است ز چندين جفا ترا ... |
|
يك عمر در گلوي تو بغض استخوان شكست |
| در سايه داشت گرچه علي چون هما ترا ... |
|
دادند در بهاي فدك آخر- اي دريغ- |
| گلخانه اي به گستره ي كربلا ترا ... |